Hepimiz zaman zaman açlık hissetmediğimiz halde yemek yeriz. Stresli bir günün sonunda tatlıya uzanmak, sıkıldığımızda mutfağa gitmek ya da üzüldüğümüzde kendimizi yemekle avutmak çok yaygındır. Bu davranış ara sıra olduğunda sorun yaratmaz; ancak duygularla baş etmenin ana yolu haline geldiğinde kilo kontrolünü ve yemekle ilişkiyi olumsuz etkileyebilir.
Fiziksel ve duygusal açlık
Fiziksel açlık yavaş yavaş gelir, mide guruldaması ve enerji düşüklüğü gibi bedensel işaretlerle kendini gösterir ve farklı yiyeceklerle giderilebilir. Duygusal açlık ise aniden gelir, genellikle belirli yiyeceklere, özellikle tatlı ve tuzlu atıştırmalıklara yönelir, tokluk hissine rağmen devam edebilir ve sonrasında çoğu zaman suçluluk duygusu bırakır. Bu farkı fark etmek, değişimin ilk adımıdır.
Tetikleyicileri tanımak
Stres, yorgunluk, yalnızlık, can sıkıntısı, kaygı ve öfke en yaygın tetikleyicilerdir. Uykusuzluk da açlık ve tokluk hormonlarını etkileyerek atıştırma isteğini artırabilir. Birkaç gün boyunca ne yediğinizi, saatini ve o anki duygunuzu not etmek, tetikleyicilerinizi görmenizi sağlar.
Alternatif davranışlar
Tetikleyici bir an fark edildiğinde birkaç dakika beklemek, su içmek, kısa bir yürüyüşe çıkmak, birini aramak ya da nefes egzersizi yapmak dürtünün geçmesine yardımcı olabilir. Evde sürekli göz önünde duran atıştırmalıkları azaltmak ve düzenli öğün yemek de önemlidir; çünkü aşırı aç kalmak duygusal yemeyi tetikleyebilir. Katı yasaklar ise çoğu zaman tersine etki yapar.
Destek almak
Diyetisyen, beslenme düzeninizi tetikleyicileri azaltacak şekilde planlamanıza yardımcı olabilir. Duygusal yeme kontrol edilemeyen atak şeklinde yeme epizotlarına dönüşüyorsa ya da yoğun kaygı ve depresif duygular eşlik ediyorsa bir ruh sağlığı uzmanından destek almak önemlidir. Kilo vermeyi zorlaştıran diğer etkenler için metabolizma sayfamıza, uzun vadeli başarı için kiloyu koruma rehberimize bakabilirsiniz.